Zomers bezoek BeterBusiness aan Haarlem Culinair
Een stralende zomerzon, de gezellig drukke Grote Markt, culinaire hoogstandjes en volop ontmoetingen en gezelligheid. Dit waren de ingrediënten van het zomerevent van BeterBusiness, dat op bezoek ging bij Haarlem Culinair.
Eén van de bezoekers was Ariënne Kwaad van de Nederlandse Brandwonden Stichting. Het zijn drukke tijden voor Ariënne en haar collega’s: de opbrengst van Serious Request gaat dit jaar namelijk naar de vernieuwing van het kinderbrandwondencentrum van het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk. Drukke tijden dus, zeker voor Ariënne in haar rol als fondsenwerver zakelijke markt: “Ik vind het sowieso altijd interessant om mijn netwerk uit te breiden en specifiek in aanloop naar Serious Request ben ik op zoek naar veilingitems. Het grappige is dat ik heel erg hoopte op een behind-the-scenes-rondleiding bij Artis en ik net iemand sprak van wie de broer eventmanager bij Artis is, dus wie weet.”
Fris bloed
“In het verleden waren we zelf lid van BeterBusiness, nu werd ik door een zakelijke relatie uitgenodigd om weer eens langs te komen. Ik vind het leuk om te zien welke verjonging er in dit netwerk plaatsvindt. Het is goed dat er fris bloed is, dat zorgt een zakennetwerk actueel en in beweging blijft. Wat mij betreft dus een zeer geslaagde hernieuwde kennismaking.”
Geanimeerd gesprek
Iets verderop is Jack Stuifbergen van Breedweer geanimeerd in gesprek met JINC over de mogelijkheid om binnen zijn bedrijf een leerling van het (v)mbo te coachen. Dat past goed bij Breedweer, dat facilitaire dienstverlening gebruikt als middel om impact te maken, onder meer door mensen met een kwetsbare positie op de arbeidsmarkt aan werk te helpen.
Extra sjeu
Met Breedweer is Jack al een aantal jaren lid van BeterBusiness. “Dit netwerk kent een goede mix van ondernemers en decentrale overheid, het is goed dat die twee werelden bij elkaar komen. Wat ik daarbij zo leuk vind, is dat we altijd op mooie locaties bij elkaar komen, zoals hier nu op Haarlem Culinair. Dat geeft net even wat extra sjeu en maakt dat ik graag naar de events kom om in een informele setting mensen te spreken en mijn netwerk te vergroten.”
Nader kennismaken? Neem alvast eens een kijkje op de website van Beter Business.
Vandaag de dag beslaat Tata Steel een gebied van 750 hectare, vergelijkbaar met de grootte van de binnenstad van Amsterdam. Er ligt 80 kilometer aan wegen op het terrein, 100 kilometer treinspoor en 50 kilometer transportband. Er is een brandweerkazerne, waar dagelijks 20 brandweerlieden aanwezig zijn die zo nodig de hulp van zo’n 55 vrijwilligers kunnen inschakelen. Ook heeft Tata Steel een eigen academy, waar jongeren intern technisch worden opgeleid op mbo-niveau 3 of 4. Van deze jongeren werkt 90% na 10 jaar er nog steeds.
Aanleiding voor het bezoek van BeterBusiness, zijn de ambitieuze plannen van Tata Steel om toe te werken naar ‘groen staal’, oftewel staal dat CO2-neutraal geproduceerd wordt. Een flinke operatie, met een benodigde geschatte investering van 6 miljard euro, die niet alleen economie, maar ook leefbaarheid, gezondheid en klimaat raakt. Zowel nu als in de toekomst. Jeroen Klomper, directeur Groen Staal business transformatie bij Tata Steel, vertelde dat de huidige hoogovens, te beginnen met de grootste, worden vervangen door fabrieken die dankzij nieuwe technologie niet meer draaien op kolen maar op elektriciteit en aardgas. Dat brengt de CO2-uitstoot al terug met 40%.
Zodra er voldoende waterstof en biomethaan beschikbaar is, wordt daarop overgestapt, wat zorgt voor verdere CO2-reductie. Klomper voegde toe dat Tata Steel momenteel al de restgassen die vrijkomen bij het maken van staal omzet in elektriciteit, waardoor het meer elektriciteit maakt dan het verbruikt. Daarnaast worden de plaatsen waar nu bergen erts en kool liggen overkapt of voorzien van een gigantisch windscherm, waardoor er geen verwaaiing meer is en er dus minder (fijn)stof in de lucht komt. Ook meldde Klomper dat er bij het maken van staal steeds meer schroot als grondstof zal worden ingezet (zoals blikjes, oude wasmachines en scheepswrakken): van de huidige 20% naar ongeveer 30%.
Vervolgens was het tijd om in de bus te stappen om rijdend tussen fabriekshallen, ovens, bergen staalslakken, kolen en erts zicht te krijgen op het productieproces van grondstof tot eindproduct. Dit werd afgesloten met een rondwandeling door de hal waar grote rollen staal in een volledig geautomatiseerd proces door 40 meter hoge lussentorens worden gehaald, gesneden, gelast, voorzien van een laagje zink om roest te voorkomen en vervolgens weer keurig opgerold – al dan niet voorzien van coating – in de door de klant gewenste maat op een treinwagon worden gehesen, klaar voor transport. Al met al een boeiend inkijkje in de wereld van de staalproductie. Al met al een boeiend inkijkje in de wereld van de staalproductie.
Op de jaarbijeenkomst, zo trapte BeterBusiness-voorzitter Mike Rijkers af, stonden twee grote economische ontwikkelingen centraal. Enerzijds de toenemende rol van technologie als machtsfactor, waarbij in Nederland gerichte investeringen in industrie en bedrijfsleven nodig zijn om economisch relevant te zijn. Anderzijds de grote geopolitieke verschuivingen, onder meer te merken aan de afnemende vanzelfsprekendheid van de verbondenheid tussen VS en NAVO en tegelijkertijd de opkomst van wereldmachten China.
Is het nu, 150 jaar later, niet tijd voor grote projecten die bijdragen aan het bepalen en stimuleren van een nieuw economisch profiel? Die vraag legde Mike Rijkers voor aan Arthur van Dijk, commissaris van de Koning in Noord-Holland. Op de achtergrond was een litho te zien van de aanleg van het kanaal, waarop Van Dijk zich daarnaar kijkend afvroeg: “Als dat toen al kon, hoe is het dan mogelijk dat we nu niet sneller tot oplossingen komen voor problemen in de huidige tijd, zoals netcongestie, stikstof, enzovoorts? Het graven van het Noordzeekanaal was een grote beslissing en als ik dat doortrek naar de huidige tijd denk ik: hadden we de afgelopen twintig jaar ook maar meer grote beslissingen durven nemen. We hebben, met name de afgelopen twee jaar, behoorlijk stilgestaan.”
Aansluitend ging China-kenner Ruben Terlou in op de opkomst van China als supermacht. Terlou ging zelf op zijn 19e in China wonen, trouwde een Chinese, spreekt Mandarijn en gaf het grote publiek als fotograaf en documentairemaker een inkijkje in het hedendaagse China, (o.a. Langs de oevers van de Yangtze). “In de 21 jaar dat ik nu in China kom”, zo opende Terlou, “Is het land totaal getransformeerd. Toen ik er onlangs was, stapte ik in de lift waar een robot instapte en zei: ‘hallo, ik ga naar de 6e verdieping’. Zonder dat hij op een knopje drukte, stopte de lift op de 6e, stapte de robot uit en zei ons gedag. Niemand keek ervan op. Bij de opening van het Chinese nieuwjaar dansen traditionele dansers en robots samen. Het is een transformatie ‘van Mao naar Xi Jinping’ en die ontwikkeling is razendsnel gegaan.”
Terlou: “China is de fabriek van de wereld. Dat maakt ze afhankelijk van ‘vraag’. Daarom werkt China hard aan het vergroten en versterken van de interne economie, om zo mínder afhankelijk te zijn. Zij moeten niks hebben van westerse techreuzen als Gmail en Facebook. Wij noemen dat censuur, zij zien de noodzaak om te investeren in eigen technologie. Kijk dan eens naar Nederland, dat nu vrijwel niet meer zonder Amerikaanse tech kan. En waar wij AI en technologie over het algemeen wantrouwen, staan Chinezen daar zelf echt superpositief tegenover.”
Het leverde geanimeerde gesprekken en beschouwingen op tijdens de goedverzorgde lunch, terwijl op de achtergrond grote vrachtschepen en tankers door het Noordzeekanaal bleven langsvaren. Kort en goed: een zeer inspirerende jaarbijeenkomst, die de aanwezige vertegenwoordigers vanuit overheid, onderwijs en ondernemen aan het denken zette over de economische toekomst.
